بررسی عملکرد تیم فوتبال پرسپولیس در نیم فصل اول لیگ

                

  پرسپوليس در لیگ پنجم روزهای خوبی را سپری نمی‌کرد اما حضور مرد هلندی در رأس مربیگری این تیم هواداران را به روزهای خوب پرسپوليس امیدوار می‌کرد.
آری‌هان کار خود را به خوبی از بر بود و همه دیدیم قرمزپوشان چگونه رفته رفته بهتر شدند و در جام‌حذفي با قدرت تمام و نمایش خیره‌کننده بازیکنانی همچون مهرزاد معدنچی به فینال مسابقات راه یافتند.
بار دیگر امیدهای میلیون‌ها هوادار سرخپوش برای حضور پرسپوليس در مسابقات قهرمانی باشگاه‌های آسیا زنده شده بود و همگان معتقد بودند پرسپوليس نه تنها در جام‌حذفي به قهرمانی خواهد رسید بلکه اهداف مرد هلندی از قرمزپوشان در لیگ ششم هم تیمی قدرتمند و دست ‌نیافتنی خواهد ساخت. اما تیمی که آری‌هان جمع کرده بود و به آن امیدهای زیادی می‌رفت با یک تغییر ناگهانی مواجه شد و پیش از شروع مسابقات لیگ برتر و فینال رفت و برگشت جام‌حذفي با جدایی سرمربی هلندی خود موافقت کرد.
رفتن آری‌هان شوک روحی منفی بود که مطمئناً همان روزها به خوبی می‌شد افت پرسپوليس را پیش‌بینی کرد و منتظر اتفاقات غیرمنتظره‌ای در این تیم ماند.
در کش و قوس‌های بازگشت یا نیامدن آری‌هان، انصاری‌فرد بحث آمدن دنیزلی را به تيم پرسپوليس مطرح کرد. دنیزلی مربی بزرگی بود اما باتوجه به سابقه‌ای که در تیم پاس داشت و نوع فعالیتش از همان ابتدا بر سر آمدنش به ایران میان اعضای هیأت مدیره پرسپوليس اختلافات زیادی به‌وجود آمد و حتی باخبر شدیم اعضای هیأت مدیره انصاری‌فرد را در راه تهیه پول سرسام‌آور دنیزلی تنها گذاشتند.
به‌هر نحو ممکن پول دنیزلی در اوضاع نابسامان و بی‌پولی پرسپوليس که همچنان ادامه دارد، تهیه شد و این مربی خنده‌روی ترکیه‌ای بار دیگر به ایران گام نهاد.
بسیاری از بازیکنان از همان ابتدا موردنظر و مورد تأیید دنیزلی نبودند به طوری که تاکنون هم از آنها به درستی استفاده نشده و تیم پرسپوليس با تکیه بر تعداد محدودی از بازیکنانی که دنیزلی به آنان اعتقاد دارد تا به اینجای لیگ رسیده است.
پرسپوليس با دنیزلی جام‌حذفي را هم از دست داد و امیدهای هواداران را ناامید کرد، حتی پیگیری‌های پشت سر هم انصاری‌فرد هم برای رسیدن به مسابقات قهرمانی باشگاه‌های آسیا راه به جایی نبرد و درنهایت این سپاهان بود که راهی مسابقات آسیایی شد.
اما پرسپوليس لیگ برتر را هم بد شروع کرد، این تیم در اولین گام در مشهد مقابل ابومسلمی‌ که آن روزها اکبر میثاقیان را در نوک پیکان خود می‌دید، شکست خورد و ناکام بزرگ هفته اول رقابت‌ها نام گرفت.
در این بازی حتی حضور علیرضا نیکبخت‌واحدی که پرسروصداترین بازیکن فصل نقل و انتقالات به شمار می‌آمد هم نتوانست کاری برای شکست نخوردن قرمزپوشان انجام دهد و بازیکنان دنیزلی با این شکست به تهران بازگشتند.
پرسپوليس در هفته دوم باید در تهران برابر برق شیراز به میدان می‌رفت، برق شیراز این فصل را با تکیه بر افکار بیژن ذوالفقارنسب بسیار بانگیزه شروع کرده بود و به نظر می‌آمد حریف قدرتمندی حتی در تهران برای پرسپوليس باشد.
دقیقاً همین‌طور هم شد و خیلی‌ها معتقدند اگر در این بازی فشار همه جانبه تماشاگران پرسپوليس نبود این تیم نمی‌توانست با همین نتیجه یک بر صفر هم بازی را ترک کند.
پرسپوليس این بازی را برد و اولین سه امتیاز فصل را در یک بازی خانگی از آن خود کرد.
در هفته سوم قرمزپوشان باید در اصفهان به مصاف سپاهان می‌رفتند، این بازی هم همانند اکثر رویارویی‌های این دو تیم بسیار بی‌رمق و بی‌جذابیت انجام شد و درنهایت حاصلی جز تساوی بدون گل نداشت.
گرفتن این تساوی هم برای بازشدن درب انتقادات روی دنیزلی کافی بود و حتی بسیاری از آنان که از بازگشت او به ایران استقبال می‌کردند، دست به انتقاد برداشتند و او را باعث افت پرسپوليس می‌دانستند.
قرمزپوشان در هفته بعدی بار دیگر باید در استادیوم یکصد هزار نفری آزادی به میدان می‌رفتند و این بار در مقابل تیم قدرتمند استقلال اهواز؛ خیلی‌ها در این بازی منتظر شکست قرمزپوشان بودند و خود را برای حمله انتقادی به دنیزلی آماده می‌کردند، اما در پایان مسابقه نتیجه‌ای که اسکوربورد ورزشگاه نشان می‌داد، باعث بهت سخت‌ترین منتقدان مربی ترک‌تبار پرسپوليس شد.
قرمزپوشان در این مسابقه با نتیجه شگفت‌انگیز 4 بر صفر از سد حریف قدرتمند اهوازی خود گذشتند و امیدهای تماشاگران را برای دیدن پرسپوليس قدرتمند دوباره زنده کردند.
این پیروزی برای سرخپوشان پایتخت کافی نبود تا در بازی‌های بعدی این تیم ورزشگاه مملو از جمعیت شود و در حالی که پرسپوليس باید در هفته پنجم رویاروی پیکان به میدان می‌رفت، ورزشگاه آزادی بسیار پرجمعیت‌تر از گذشته به نظر می‌آمد. قرمزپوشان توانستند در این مسابقه پیکان را با نتیجه 2 بر صفر از پیش‌رو بردارند و آماده رویارویی با حریف قدرتمندی به نام سایپا شوند.
دیدار دو تیم سایپا و پرسپوليس به لحاظ بالانشینی دو تیم در جدول رده‌بندی و حضور علی دایی در سایپا دارای جذابیت‌های خاصی بود و رقابت تنگاتنگ این دو تیم تا پایان بازی باعث شد که تاکنون از این بازی به‌عنوان زیباترین بازی نیم فصل اول یاد شود.
این دیدار در نهایت با تساوی 2-2 به پایان رسید. اما مسابقات پرسپوليس بازی به بازی سخت‌تر و حساس‌تر می‌شد، قرمزپوشان در هفته هفتم پس از دیدار سنگین برابر سایپا باید به مصاف یک تیم قدرتمند دیگر به نام پاس می‌رفتند.
در سال‌های اخیر دیدار این دو تیم پایتخت هم همواره جذابیت‌های زیادی داشته و خواهد داشت و در اوج حساسیت این مسابقه با تساوی یک- یک به پایان رسید.
پس از این دو تساوی پرسپولیسی‌ها باید در حساس‌ترین دیدار فصل خود در برابر رقیب دیرینه یعنی استقلال تهران به میدان می‌رفتند، بازی که از چندین لحاظ بسیار حساس به نظر می‌آمد و مهم‌ترین آن بازیکنانی بودند که قبل از آغاز رقابت‌ها مابین این دو تیم رد و بدل شدند.
این دیدار با برتری استقلال آغاز شد اما این سرخپوشان بودند که در پایان توانستند با حساب 2 بر یک از سد آبی‌های پایتخت گذشته و به پرونده پیروزی‌های استقلال در دربی‌های اخیر پایان دهند.
بسیاری از کارشناسان پس از پیروزی قرمزپوشان در دربی، این تیم را مستحق قهرمانی این فصل می‌دانستند و می‌گفتند پرسپولیس در کنار ارائه فوتبال زیبا در حال حاضر بهترین تیم لیگ ششم به حساب می‌آید و راه نسبتاً همواری را از این به بعد در پیش خواهد داشت.
ولی پرسپولیس بعد از پیروزی در دربی افت زیادی کرد به‌طوری که به ترتیب در هفته‌‌های نهم، دهم و یازدهم برابر تیم‌هایی همچون مس، فجر و فولاد به تساوی‌های ممتدی رسید و در حالی که می‌توانست با پیروزی در این مسابقات به صدر جدول برسد در همان رتبه سوم جدول باقی ماند و دوباره به روزهای پرانتقاد خود بازگشت.
در هفته دوازدهم پرسپولیس میزبان صباباتری بود، صبا هم در این فصل برخلاف انتظارات خوب عمل نکرده بود و در همان پیش از بازی می‌شد به راحتی یک بازی سرد و بی‌انگیزه را مابین دو تیم پیش‌بینی کرد.
پیش‌بینی‌ها درست از آب درآمد و در یک بازی نسبتاً پربرخورد یاران دنیزلی توانستند با یک گل حریف خود را شکست دهند و نوار تساوی‌های گذشته خود را بالاخره بشکنند.
هفته سیزدهم رقابت‌ها شاهد رویارویی پرسپولیس با ملوان در بندر انزلی و زمین گل‌آلود این شهر بود که با توجه به شرایط آب و هوایی و زمین همیشه خراب انزلی، بازی بی‌رمق دو تیم در نهایت به تساوی بدون گل رسید و پرسپولیس تساوی دیگری را در کارنامه خود جای داد.
بسیاری از هواداران، کارشناسان و حتی منتقدان پرسپولیس معتقد بودند این تیم می‌تواند در هفته چهاردهم انتقام شکست خود را برابر ابومسلم در هفته نخست از راه آهنی بگیرد که اکبر میثاقیان را به‌عنوان سرمربی جدید خود معرفی کرده بود، راه‌آهن به هیچ وجه در این فصل موفق نبود و حتی هیچ پیروزی را هم تا این هفته به دست نیاورده بود.
بازی شروع شد اما دقایقی از آن نگذشته بود که باز هم میثاقیان نشان داد که راه گل‌زدن به پرسپولیس را به‌خوبی به بازیکنانش آموخته و در همان ابتدا پرسپولیس با یک گل از حریف خود عقب افتاد.
این دیدار پربرخورد حتی با زدن گل تساوی پرسپولیس هم به اتمام نرسید و این میثاقیان بود که توانست با عملکرد خوب بازیکنانش نه تنها به دومین پیروزی خود در مقابل سرخپوشان در لیگ ششم دست یابد بلکه اولین پیروزی راه‌آهن را هم رقم بزند.
پرسپولیس در پایان نیم‌فصل تنها 2 شکست را در کارنامه خود می‌دید و آن دو بازی را هم در مقابل تیم‌هایی واگذار کرده بود که میثاقیان را در رأس کار خود می‌دیدند.
قرمزپوشان در هفته پایانی نیم‌فصل به مصاف ذوب‌آهن رفتند، این بازی برخلاف انتظارات بازی بسیار زیبا و پرگلی بود و پرسپولیس توانست با وجود میزبانی ذوب‌آهن در زمین حریف با نتیجه 3 بر یک به برتری دست یافته و به استقبال نیم‌فصل برود.
سرخپوشان پایتخت در پایان نیم فصل اول با انجام 15 بازی، 6 برد، 2 باخت، 7 تساوی، 21 گل‌زده و 13 گل خورده را در کارنامه خود می‌دیدند و با 25 امتیاز در جایگاه سوم جدول رده‌بندی قرار گرفتند.

نتایج پرسپولیس در نیمه فصل اول
هفته اول: ابومسلم 3 – پرسپولیس 2
هفته دوم: پرسپولیس یک – برق شیراز صفر
هفته سوم: سپاهان صفر – پرسپولیس صفر
هفته چهارم: پرسپولیس 4 – استقلال اهواز صفر
هفته پنجم: پیکان صفر – پرسپولیس 2
هفته ششم: پرسپولیس 2 – سایپا 2
هفته هفتم: پاس یک – پرسپولیس یک
هفته هشتم: پرسپولیس 2 – استقلال یک
هفته نهم: مس صفر – پرسپولیس صفر
هفته دهم: پرسپولیس 2 – فجرسپاسی 2
هفته یازدهم: فولاد صفر – پرسپولیس صفر
هفته دوازدهم: پرسپولیس یک – صباباتری صفر
هفته سیزدهم: ملوان صفر – پرسپولیس صفر
هفته چهاردهم: پرسپولیس یک – راه‌آهن 2
هفته پانزدهم: ذوب‌آهن 2 – پرسپولیس 3
  

            

          

            

|+|